Spanning en sensatie op Mt. Diablo

HET IS GEBEURD!!! IK BEN AANGEHOUDEN DOOR EEN AMERIKAANSE POLITIEAGENT! Okay, geen politieagent, maar een State Park trooper en die hebben dezelfde bevoegdheden. En zo is het gekomen:

Een collega van Ate had hem gevraagd of Ate ergens in oktober Mt. Diablo wilde fietsen. Als je dat binnen een uur lukt, krijg je een t-shirt WHOEHOE! Dus ik had Ate overgehaald om dit weekend eens te kijken of die berg een beetje te doen is. Met 1178m is het een heuse berg die ietwat eenzaam in het landschap staat. Hoog, droog en heet. Vooral aan die laatste eigenschap heeft deze mount zijn naam te danken. Goed, lang verhaal kort; ik heb er 1 uur en 28 minuten voor nodig gehad om boven te komen. Ate was sneller, zo'n kleine 10 minuten, maar ook dat is dus niet genoeg voor een t-shirt. Oh well ...

Om een beetje een indruk te geven van hoe het er daar (hier?) ongeveer uit ziet, heb ik de volgende plaatjes van internet af geplukt.

Na een reep of twee op de top gegeten te hebben, zijn we omgedraaid. De afdaling is steil en ontzettend bochtig. Naar boven maakt dat niet zo uit, want je gaat toch heel langzaam. Maar naar beneden zijn al die blinde (haarspeld)bochten vervelend. Op een gegeven moment kwam er 1 klein recht stukje, dus zowel Ate als ik als een pijl er vandoor. WIEEEW WIEEEW .... hmm, zwaailichten. Toch maar even stoppen (dat moet je in Amerika sowieso doen als er een voertuig met zwaailichten achterop komt). Trooper stapt uit.

"Do you know what the speed limit is?"

Wij kijken 'em een beetje glazig aan.

"Well, take a guess."

- "Euh, I don't know sir. 25?"

"No, it's 20! And do you know how fast you were going." Kijkt Ate aan.

- "Euh, 30?"

"Yes, 30.And what about you?" Kijkt mij aan.

- "Euh, a little less fast than him, but faster than 20 I guess."

"That's right. So should I write you two a ticket now?"

- "Euh, well .. rather not. But if you have to."

"If you two were wearing headphones I would write you a ticket immediately. I've ticketed so many people who were wearing headphones today to last me a lifetime. So what are you two going to do?"
- "Euh, slow down a little?"

"That right you are!"

Pfiew! Daar kwam we dus goed weg.Maar wat een jerk zeg. Dat was de term die de fietser die achter ons aan kwam gebruikte. Ja, wat een sukkel. Fietsers lastig vallen omdat ze te hard rijden. En dat op een stukje weg van zo'n 200 meter zonder zijweggetjes en zonder onoverzichtelijke voetgangersoversteek plekken. Enne, onze kilometertellers -het woord zegt het al- die tellen KILOMETERS! Geen mijlen. Dus eigenlijk hadden we geen idee hoe hard we gingen, deels ook omdat onze ogen op de weg gericht waren en niet op de teller. Heel gek. Naja, die gast voelt zich vast weer helemaal het mannetje. En wij dus gelukkig geen boete; iedereen blij.

Ik heb trouwens de instellingen van de comments zo gezet dat iedereen een berichtje achter zou moeten kunnen laten. Of je nu een account hebt of niet ...